|
Grupa MTM
|
|
Kaizen
(Masaaki Imai - uznawany za mistrza i guru tej filozofii, w 1986 roku wydał książkę pt. Kaizen).
(jap. - "kai" - zmiana, "zen" - dobry) - filozofia wywodząca się z japońskiej kultury
i praktyki zarządzania. Jej zastosowanie nie sprowadza się tylko do tego, by produkt, czy usługa odpowiadały określonym wymaganiom jakości. W myśl tej filozofii jakość sprowadza się do stylu życia - niekończącego się procesu ulepszania. Podstawową regułą tej filozofii jest ciągłe zaangażowanie oraz chęć ciągłego podnoszenia jakości firmy i produktu. Filozofia Kaizen jest nierozerwalnie związana z takimi pojęciami jak: JIT, TQM, Lean Manufacturing, 5S, Toyota Production System.
Kaizen opiera się na pewnych zasadach, do których można zaliczyć np. bieżące korygowanie pomyłek, proste, natychmiastowe rozwiązania czy też rozpatrywanie wszystkich możliwych do wdrożenia rozwiązań. Motywem wiodącym w Kazein jest powiedzenie – użyj sprytu, nie pieniędzy. Dodając do tego zbieranie pomysłów od każdego i ciągły proces ulepszeń, otrzymano narzędzie, które znacząco zwiększa potencjał przedsiębiorstwa. Zgodnie z tą myślą moment spełniania określonego kryterium staje się punktem wyjścia do podwyższenia tego kryterium. Gdy dany proces produkcyjny osiąga oczekiwaną wydajność, nie należy zaprzestać zmian lecz szukać możliwości dalszej poprawy. Kaizen stanowi sposób myślenia, w którym poszukiwanie wszelkiego rodzaju usprawnień
i twórczych rozwiązań wprowadza pewną „rutynę” zarządzania.
Kaizen wymaga podejścia do pracy w cyklu PDCA, oraz wymusza na pracownikach nie tylko identyfikację problemu, lecz również odróżnianie objawów od przyczyn, ich analizowanie, a na koniec wdrażanie i testowanie nowych standardów.
Poprzez stopniowe doskonalenie wszelkich aspektów działalności firmy dąży do osiągnięcia następujących celów:
Kaizen w przedsiębiorstwie ma za zadanie włączyć całą kadrę w proces doskonalenia. Wszyscy pracownicy mają za zadanie dokonywać ciągłej analizy procesów, zasad postępowania, sposobów i standardów pracy. Pozwala to na odnalezienie i wyeliminowanie błędów i niedoskonałości w działaniu przedsiębiorstwa. Proces ten jednak przebiega na każdym szczeblu firmy i nawet szeregowi pracownicy w nim uczestniczą (np. poprzez propozycje usprawnienia ich stanowiska pracy, które właśnie oni znają najlepiej).
Filozofia Kaizen jest przeciwstawiana klasycznemu pojęciu inwestycji, która w kulturze europejskiej oraz w USA jest organizacyjnie łatwiej akceptowalna. Kaizen, opierający się na dużej ilości małych usprawnień i poprawek, wymusza na pracownikach ciągłą zmianę. Duże inwestycje z kolei są punktami zwrotnymi w działalności firmy, przygotowują do nich pracowników i trwają długo.
W tabeli 1 można zauważyć kluczowe różnice w podejściu do zmian obu stylów.
| Innowacje | Kaizen |
|---|---|
| Kreatywność | Adaptacyjność |
| Indywidualizm | Praca zespołowa |
| Zorientowanie na specjalistów | Zorientowanie na osoby o ogólnym przygotowaniu |
| Przywiązanie uwagi do głównych spraw | Przywiązanie wagi do szczegółów |
| Zorientowanie na technikę | Zorientowanie na ludzi |
| Informacje: ograniczone do właściwych osób | Informacje: ogólnie dostępne, upowszechniane |
| Zorientowanie na poszczególne działy | Zorientowanie między-działowe |
| Szukanie nowych technologii | Bazowanie na istniejącej technologii |
| Pracownicy + zarząd | Organizacje między-funkcjonalne |
| Ograniczone sprzężenie zwrotne | Silne sprzężenie zwrotne |
Punktem wyjścia do filozofii kaizen jest przedefiniowanie pojęcia straty w firmie. Kaizen rozszerza tradycyjne wytłumaczenie strat (finansowe) o straty wynikające z marnotrawstwa (jap. MUDA). Dotyczy to wszystkich aspektów działalności przedsiębiorstwa, które bezpośrednio nie dodają wartości do oferowanego produktu lub usługi. Klient chce otrzymać właściwy wyrób/usługę we właściwym czasie i miejscu, w odpowiedniej cenie i ilości. W tym rozumieniu stratą przedsiębiorstwa jest wytwarzanie produktów o jakości przewyższającej oczekiwania klienta, wszelkie wadliwe egzemplarze powstałe w cyklu produkcyjnym, wszelkie przestoje związane z przerwą pracowników, przezbrojeniem urządzeń na linii produkcyjnej, a nawet nadprodukcja zalegająca w magazynach oraz transport (chodzi głównie o transport półproduktów, surowców i gotowych produktów w obrębie zakładu pracy, związanych z cyklem produkcyjnym). Na koniec dodaje jeszcze jedno marnotrawstwo – czasu i kreatywności.
Gdy sytuacja na rynku staje się trudna, (konkurencja zaczyna deptać po piętach, spada popyt na oferowane usługi lub wzrastają koszty wykorzystywanych surowców) wymienione wyżej straty mogą zaważyć o być lub nie być przedsiębiorstwa.
W Europie i Stanach Zjednoczonych problem ze stosowaniem kaizen pojawia się w przypadku oczekiwań i motywacji do zmian. Pracownicy, przywykli do standardów i statusu quo, oczekują zachęty i gratyfikacji za propozycje zmian. Z drugiej strony kierownictwo oczekuje pomysłów, które łatwo i szybko przełożą się na wyniki firmy. A. Brandolese (w książce The problems of total quality, Production Planning & Control 1994, s.330) podaje, że najczęstszymi przyczynami niepowodzenia kaizen są:
Nie należy zapominać, iż kaizen to długodystansowa filozofia – efekty jej stosowania nie są widoczne natychmiast, lecz jej wpływ na roczne czy kilkuletnie finanse jest już znaczny. Nie jest to środek, który można zastosować, aby przedsiębiorstwo natychmiast wybawić z problemów, a raczej aby zapobiec pojawieniu się większych, dzięki bieżącemu rozwiązywaniu mniejszych. Większe problemy często pojawiają się w wyniku kumulacji mniejszych. Przedsiębiorstwo, które zdecydowało się na strategię nieustannych, nawet niewielkich usprawnień, lepiej sobie radzi ze zmieniającym się otoczeniem i w rezultacie rzadziej potrzebuje dużych zmian. Jak wspomniano, istotną różnicą między klasycznym podejściem do inwestycji jest skala – w przypadku kaizen nie ma najczęściej mowy o drastycznym skoku spowodowanym inwestycją czy zmianą technologii, gdyż proces doskonalenia jest ciągły i odbywa się małymi krokami, za to na masową skalę. Ideą ciągłego doskonalenia jest usprawnianie biznesu na wszystkich jego poziomach, z udziałem każdego pracownika i przy wsparciu kadry zarządzającej. Kwintesencją kaizen są małe usprawnienia mogące zminimalizować straty. Ponieważ najwięcej pomysłów tego rodzaju powstaje na najniższych szczeblach, wdrożenie kaizen w przedsiębiorstwie jest często związane z wprowadzeniem odpowiedniego systemu zgłaszania ulepszeń. Z drugiej strony, adaptując metodę do warunków europejskich
i amerykańskich, tworzy się nowy system motywacyjny, mobilizujący i zachęcający pracowników do działania. Stąd w Europie, szczególnie w firmach z kapitałem niemieckim, spotkać można system nazwany KVP (niem. Kontinuierliche Verbesserungsprozess). Jest to Kaizen zmodyfikowany właśnie o system motywacyjny oraz metody Analizy Wartości wykorzystywane do ocen opłacalności zmian.
Istotnym przyspieszeniem i usprawnieniem procesów doskonalenia jest połączenie Kaizen z metodą MTM. Dzięki standardom wprowadzanym przez MTM, procesy szybciej osiągają oczekiwaną sprawność, pozwalając niejako przebudować stan wyjściowy i podnieść jakość procesu na wyższy poziom. Ilustruje to poniższy diagram:
